kasvetliyiz:

hiç bir şey olmasa gece oluyor da ne oluyor sevdiceğim. yine uzaksın. günler geçiyor yine uzaksın.

ben bu güne kadar neyi kafama koyduysam yaptım, ama senin olma düşüncesi tamamen ütopik.

istesem unuturum seni. ama ben senden kurtulmak istemiyorum. aksine, hep hayatımda ol, her sabah senin sesinle uyanayım istiyorum. her gece en son seninle konuşup, her yeni güne senin mesajını okuyarak uyanmak istiyorum. istediğim her an sana sarılabilmek, gözlerinin içine bakıp seni ne kadar sevdiğimi anlatabilmek istiyorum. yastığa kafamı koyduğumda senin olamayacağımı düşünüp ağlamak istemiyorum. ben kimseye ait olmak istemezken, kimsenin bana ”benimsin” demesini istemezken, şimdi tümüyle sana ait olmak istiyorum. adım, adının yanında yer alsın istiyorum. sana en çok ben yakışırım diyemem, ama seni en güzel ben severim. sana en güzel ben bakar, seni en güzel ben öperim. 

onunla her gün konuşup, sevdiğimi söyleyemeyecek olmanın, korkacağımı bilmenin ne kadar acı vereceğini, bilmiyordu. 

her gün görüp, hiç dokunamayacağım.